Chorwacja winem płynąca

Chorwackie wina posiadają niezwykle długą historię, ale tak naprawdę dopiero od niedawna są prezentowane na światowych stołach. Jak w większości krajów śródziemnomorskich stanowi ważny składnik kuchni regionalnej i kulturowej.

W ostatnich czasach właściwości prozdrowotne wina zostały dobrze udokumentowane przez naukowców z holenderskiego uniwersytetu w Wageningen. Jak wiadomo, wino to produkt częściowej lub całkowitej fermentacji winogron, więc zawarte w nim są te same mikro i makro elementy takie jak: sód, magnez, fosfor, żelazo, potas i wapń oraz jest bogate w witaminy z grupy B, A,C. Dlatego wino spożywane w małych ilościach ma bardzo korzystny wpływ na organizm:
– zawarte w nim przeciwutleniacze mają zdolność obniżania złego cholesterolu. Alkohol rozszerza naczynia krwionośne, zwiększając przepływ krwi co prowadzi do uelastycznienia ścian naczyń i zmniejsza ryzyko wystąpienia zawału serca i udarów mózgu,
– flawonoidy z kolei zwalczają wolne rodniki – cząsteczki oskarżane o działanie nowotworowe, które są znacznie bardziej trwałe niż przeciwutleniacze obecne w owocach czy warzywach,
– pobudza pracę trzustki, nadnerczy, tarczycy i nerek,
– poprawia apetyt i wzmaga wydzielanie enzymów trawiennych. Pomaga w trawieniu tłustych potraw.

Wino jest ważnym składnikiem diety śródziemnomorskiej. Zwłaszcza czerwone, które jest pite po rozcieńczeniu z wodą. W Dalmacji jest to tzw. Bevanda. W tych obszarach ogólna śmiertelność spowodowana przez choroby układu krążenia jest mniejsza niż w regionach, w których wina spożywa się mniej.

Uprawa winogron wymaga odpowiedniego mikroklimatu, czego Chorwacji absolutnie nie brakuje. Ze względu jej położenia geograficznego i warunków klimatycznych jakie tam panują stwierdzono, że znajduje się tam ok. 100 różnych gatunków winogron.

Nazwa win w większości przypadków to nazwy szczepów winogron, które w danym winie są przeważające. Nazwy win często też określają region, z którego pochodzą. Regiony winiarskie Chorwacji dzielą się na: kontynentalny i morski, które podzielono łącznie na 12 podregionów. Podział został dokonany wyłącznie ze względu na różne strefy klimatyczne, które mają największy wpływ na odmiany i jakość produktu. Tym samym produkcja chorwackiego wina jest tak bogata i tak różna od wszystkich innych. Jest to rzadko spotykane, aby na tak małej przestrzeni było tak wiele różnych odmian winogron i rodzai wina.

Chorwacja jest bardzo związana z winem ,co świadczą o tym nazwy miast z nim związane np. Novi Vinidol, budowano świątynie poświęcone bogowi wina ­ Bachusowi, wykonywano płaskorzeźby przedstawiające zbiory winogron (na półwyspie Istria w okolicy Poreća). Podniosły stosunek do wina został wyrażony też w licznych toastach i przyśpiewkach ludowych.

W Chorwacji nie brakuje też licznych festiwalów winnych. Na przykład 11 listopada w centrum i na północno­zachodniej części kraju odbywają się „Martinje” ­ Święto Wina obchodzone w dniu św. Marcina. A w Jastrebarsku przez cały wrzesień spotykają się winiarze z regionu i promują wina. Święto to, nie ogranicza się tylko do degustacji i zakupu trunku. Wydarzeniu towarzyszą też imprezy sportowe, w tym trekking winny oraz inne atrakcje, jak wybory Królowej Wina.

Wina produkowane na wybrzeżu dalmatyńskim są zazwyczaj ciężkie (np.Dingac). Natomiast istryjskie wina należą do tych lżejszych i słabszych. W Dalmacji polecane wino przez nas to Bibich R6 Riserva. Jest to czerwone wytrawne wino ze szczepu Cuvee. Intensywne, ale jednoczenie zrównoważone o delikatnym posmaku przypraw korzennych. Najpopularniejsze białe wina to przede wszystkim: Kujundzusa, Malvazija, Pinot i Posip. Warto jednak szukać win z etykietą “vrhunsko vino”, która określa w Chorwacji wina jako „z górnej półki”.

Anton Katunar, który jest przekonany, że na wyspie Krk zbudowano pierwszą na świecie beczkę na wino, mówił: „Wino jest niczym ekstrakt, w którym zawarte jest wszystko – klimat i koloryt kraju, jego dusza, uroda i ludzie”.

Winny savoir­vivre

1. Wina białe podawaj w temp. 8–12°C (im słodsze, tym lepiej schłodzone). Wina czerwone podawaj w temperaturze pokojowej – nie znaczy to jednak, że w 23°C. Powinny mieć 16–20°C.

2. Ważny jest kształt kieliszków – te do białego wina są mniejsze (po to, by ich zawartość się nie nagrzała), zaś do czerwonego bardziej pękate. Kieliszki do białego wina wypełniamy najwyżej do połowy, natomiast do wina czerwonego – do najszerszej średnic.

3. Rygorystyczne zasady dobierania win do dań już nie obowiązują. Kiedyś do czerwonych mięs konieczne było wino czerwone, do drobiu i ryb – wyłącznie białe. Nadal jednak ważna jest kolejność: wina białe podajemy przed czerwonymi, młode przed starszymi, wytrawne przed słodkimi.